Jump to content

Recommended Posts

Haukr, nowy król Danii, był ostatnim już żyjącym synem Hjorvardra Okrutnego, pierwszego władcy Austergautlandu, założyciela dynastii Ulfingów. Od 36 lat już był wodzem prowincji Vista nad jeziorem Wetter, na świętych ziemiach Gotów Wschodnich. Był typowym synem swej epoki: złotousty awanturnik chętny w tym samym stopniu do rozdziewiczania branek, jak przelewania krwi. Jego najsłynniejszym czynem była holmganga z Ivarem z Hull, kuzynem z odległej Brytanii. Ivar Frireksson pozbawił Haukra oka i nogi, ale sam we wściekłej wymianie ciosów stracił życie.

 

Haukr i jego małżonka Asta szczycili się licznym i zdrowym potomstwem. Siódemka dzieci, w tym pięciu synów (Thorbjorn, Hrorekr, Arngrimr, Ormr i Olafr), powszechnie mówiono, że tego jednookiego wodza łaskami obdarzała sama Freya. Wiking, mężczyzna... i skald, bo przywódca Visty i na tym polu radził sobie dobrze. Poza najbliższymi Ivara, wszyscy Ulfingowie uważali go za brata i opozycja ze strony Orvara Ślepego nie mogła tego zmienić: po śmierci Hrane Sprawiedliwego, to on został nowym królem Danów i Gotów.

 

Miał już Haukr 51 lat, a męczące ataki podagry w jedynej posiadanej nodze przypominały mu o postępującej kruchości życia. Spieszył się więc. Najpierw wzmocnił ponownie władzę monarszą, przekonując do swej sprawy potężnego Vagna Syna Hel (wskazując go na swego następcę). Następnie, w 841 roku najechał Northumbrię, by odebrać jej prowincję Amounderness. Niestety, już rok później, prowadząc swoje siły w okolicach Durham, powalony został przez nagły, szczególnie bolesny atak podagry. Kilka dni później już nie żył.

 

vagn.jpg.315abad83c4c87f2d0975ae0e16c258b.jpg

Vagn Syn Hel

Król Danii (842-852), jarl Varend (825-852), jarl Smaland (844-852), jarl Austergautland (844-852)

 

Syn Hel był w istocie synem króla Austergautlandu Hognego i bratem innego króla, nieszczęsnego Freyra, "Człowieka, który stracił Anglię". Swój malowniczy przydomek otrzymał w młodości, gdy jego zawsze aktywny głód wiedzy o bogach zaprowadził go na ścieżki wyznawców tajemnych kultów wielbicieli Niflheimu. Gdy w 820 roku przeprowadził serię prześladowań chrześcijan, zaszła jednak w nim jakaś zmiana. Męczeńska śmierć ortodoksy Makariosa sprawiła, że Vagn porzucił swoje dotychczasowe praktyki religijne, powrócił do czczenia Asów i Wanów, a nawet nabrał jakiegoś ostrożnego szacunku do wyznawców Ukrzyżowanego Boga z południa. Tym niemniej, przydomek pozostał.

 

 

Nowy król dokończył rozpoczęty przez poprzednika podbój Amounderness, od teraz nazywany Lancasterem. Vagn coraz częściej mówił przy okazji, że nadchodzi czas na pomszczenie zmarłego brata i upokorzenie Anglii, która notowała ciągły wzrost siły pod rządami Eadrika Rzeźnika z dynastii Aethellingów, następcy Siwearda Wyzwoliciela. Sześciotysięczna już armia Vagna miała zagwarantować zmazanie hańby. Tym niemniej, Syn Hel na razie czekał...

 

 

  • Like 2

Share this post


Link to post

Pragnienie wojny odwetowej z Anglią szybko okazało się nierealne. Twardy opór wobec niej stawiał thing, w którym dominującą rolę miał Orvar Ślepy, senior Skjoldungów. Vagn jednak nie rezygnował łatwo. By zbliżyć się do upartego jarla Sjaellandu, postanowił wojennie wesprzeć jego roszczenia do bogatej prowincji Halland, należącej obecnie do Gotów Zachodnich. Nigdy jeszcze Goci nie toczyli ze sobą takiej waśni, ale Vagn czuł się już chyba bardziej Danem i decyzja o ataku na ziemie króla Barida Myśliwego przyszła mu łatwo. 

 

Vestergautland ugiął się w 847 roku i przyłączenie Hallandu dało Synowi Hel upragnioną sympatię Orvara... ale w międzyczasie król zmienił zdanie. Król Anglii podbił właśnie Northumbrię i starcie z nim stawało się ryzykowne. Vagn dał więc w Brytanii wolną rękę swoim wasalom (co jeszcze w tym samym roku zaowocowało przyłączeniem do Danii Devon i Strathearn), a sam zainteresował się bardziej basenem bałtyckim. W latach 848-49 złamał on opór Estów, wydzierając im z rąk prowincję Laanemaa... ale kolejne ataki przerwało mu polityczne trzęsienie ziemi.

 

W 849 roku umarł jarl Sjaellandu Orvar Ślepy. Jego powiązania dynastyczne sprawiły, że Dania nieoczekiwanie poniosła terytorialne straty: Lothiann w Brytanii oraz wyspy duńskie odziedziczone zostały przez jego kuzyna drugiego stopnia, Geirra, króla Pomorza. W swego rodzaju rekompensacie Danii przekazane zostały dwie prowincje Svithjodu, Vermaland i Vestmannaland.

 

 

Wszystko to woniało nadchodzącym przelewem krwi.

 

20191202010914_1.thumb.jpg.06cbab09918a98b25547334d43ead1bc.jpg

  • Like 2
  • I love it 1

Share this post


Link to post

Vagn do wojny z Pomorzem przygotowywał się kilka lat. Nie była to kwestia łatwa: thing twardo stał w opozycji, a przy okazji Pomorze zostało ponownie wchłonięte przez potężną Saksonię. Tym niemniej, w 852 roku Helsson czuł się już gotowy do uderzenia, a i rada nieoczekiwanie zaczęła popierać ten pomysł.

 

Nic z niego jednak nie wyszło.

 

Dwa lata wcześniej monarcha zaczął obawiać się śmierci. Wielkie poszukiwania remedium na śmierć zwabiły na duński tron szamankę z odległej Afryki, czarnoskórą Nanę. Przekonała ona Vagna do uczestnictwa w jej rytuałach, których częścią było złożenie w ofierze przodkom... antylopy. Syn Hel nie takie już rzeczy robił w swoim życiu, sprowadził zwierzę za ciężkie pieniądze. Przerażona antylopa podczas swojej egzekucji wpadła jednak w absolutną panikę, która skończyła się absurdalną rzezią: przed śmiercią tak strasznie pogryzła sędziwego króla, że ten stracił rękę.

 

Kilka miesięcy później umarł.

 

thorbjorn.jpg.45cc12f1f4ab9097aa325b9781433614.jpg

Thorbjorn

Król Danii (852-853)

 

Thorbjorn był synem poprzedniego władcy, jednookiego Haukra. Był absolutnie nieprzygotowany do roli władcy: naiwny, leniwy i całkowicie pozbawiony majątku wareg, którego jedyną chyba zaletą było to, że potrafił posługiwać się toporem. Dodatkowo, zawiłości gavelkindu doprowadziły właśnie do katastrofy: ogromna część królestwa uniezależniła się, tworząc Królestwo Svithjod rządzone przez syna Vagna, Hranego

svithjod.jpg.27fe283c847b561064e9fb79a2e6307c.jpg

Tak wygląda sztylet wbity prosto w serce.

Share this post


Link to post

Precz z Gavelkindem

  • I love it 1

Share this post


Link to post
2 godziny temu, Brachu napisał:

Precz z Gavelkindem

Tylko że jego likwidacja jest dla mnie na razie nierealna :/

  • Confused 1

Share this post


Link to post

Nie dobrze

Share this post


Link to post

Thorbjorn był może i słabym władcą, ale dobrze rozumiał język przemocy. Na secesję Svithjodu mógł odpowiedzieć tylko w jeden sposób: natychmiastową wojną. Dzięki bogactwu zgromadzonemu przez Vagna Helssona nowy monarcha mógł nająć dwie kompanie najemne, które dały mu nad wrogiem sporą przewagę liczebną. Kilka miesięcy po śmierci Syna Heli, Dania zaatakowała swego nowego, północnego sąsiada.

 

Do decydującego starcia doszło w Varend. Była to bitwa, jakiej jeszcze Skandynawia nie widziała: razem ponad 10000 wojowników zmierzyło się ze sobą na tym polu rzezi. W jej trakcie Thorbjorn zginął, starając się osobiście dopaść Hrane Vagnssona. Sił Svithjodu to jednak nie uratowało: pośmiertnie jednoroczny król Danii osiągnął bowiem triumf. Dania i Austergautland znowu były zjednoczone.

 

arngrimr.jpg.877a9f13cc465191bcb0dd7d96a08825.jpg

Arngrimr Oczyszczający Płomień

Król Danii (853-?), król Svithjod (853-?)

 

Arngrimr był jednym z czterech braci Thorbjorna, bratem przyrodnim, gdyż jego matka, Rognhildr (już nieżyjąca), była jedynie konkubiną króla Haukra, ich ojca. Arngrimr do rangi króla podniesiony został wprost na bitewnym polu, tuż po śmierci swego poprzednika na pośpiesznie zebranym thingu obecnych tam możnych. Nowy władca Danów pomyślnie dokończył bitwę, zmuszając Hranego do kapitulacji i odbierając mu tytuł króla Svthjodu. Wojna była zakończona, a Arngrimr stał się podwójnym królem południowej Skandynawii.

 

Był znakomitym wojownikiem i fanatycznym wyznawcą Asów i Wanów, co udowodnił kilkukrotnie paląc żywcem chrześcijan i muzułmanów penetrujących jego dominium (stąd przydomek), nie cofając się przy tym nawet przed zabiciem własnego brata, Ormra Suchogardłego. Ten brutalny mężczyzna miał dwóch synów (Haukra i Hjalmara) ze swą jedyną żoną Edlą.

 

20191207013516_1.thumb.jpg.901a4b90aa51e3fe1cc15a6dfc29566d.jpg

 

Panowanie Oczyszczającego Płomienia nie zaczynało się dobrze. Arngrimr był drugim już z rzędu władcą, którego dominium ograniczało się do Skanii, co wiązało się ze śmiesznie małymi wpływami do królewskiego skarbca. W dodatku unia personalna, którą połączone były teraz Dania i Svithjod zwiastowała kolejny rozłam po śmierci obecnego monarchy. Najbardziej irytujący cios nadszedł jednak z zupełnie innej strony. Kaprysy gavelkindu sprawiły, że bez walki od Danii odpadła północ Brytanii, Bornholm, Blekinge i Halland. Tereny te zajęte zostały przez potężną Saksonię, małe więc były szanse na ich rychłe odzyskanie.

 

Tym niemniej, Arngrimr nie poddawał się rozpaczy. W ciągu kilku następnych lat granice Danii zapłonęły od wojennych ognisk, co w 856 roku przyniosło oderwanie Vingulsmarku od Vestergautlandu, a w 859 roku podbicie wielkiego księstwa Sakali w Inflantach.

 

20191207012308_1.thumb.jpg.3d63bb9d2f336220abf004d06cc5dfc9.jpg

  • Like 1
  • I love it 2

Share this post


Link to post

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

Loading...

  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...