Skocz do zawartości
Zapraszamy do udziału w tradycyjnym plebiscycie CMF Awards, edycji 2017! Swój głos można oddać w poniższym dziale do 25.01 do godziny 23:59.
CMF Awards 2017

Feanor

ModTeam
  • Zawartość

    5896
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

  • Wygrane w rankingu

    56

Ostatnia wygrana Feanor w dniu 15 Styczeń

Użytkownicy przyznają Feanor punkty reputacji!

Reputacja

3544 Bardzo lubiany

O Feanor

  • Tytuł
    Spirit of Fire
  • Urodziny 10.04.1974

Informacje

  • Wersja
    FM 2012
  • Klub w FM
    Borussia Dortmund
  • Ulubiony klub
    Liverpool FC
  • Skąd
    Chodziez
  • Płeć
    Mężczyzna

Kontakt

  • Website URL
    http://minaskolmar.blogspot.com/
  1. Ród Leszczyców

    No, dlatego zrezygnowałem z tego moda
  2. Czeski film

    Nowy imperator był mądrym, oczytanym człowiekiem... który nie zapowiadał się na dobrego władcę. Litold Święty nie od parady nosił swój przydomek: myśl o zbawieniu duszy dominowała nad całym jego światopoglądem. Nie była to prosta, ludowa pobożność: cesarz miał sporą bibliotekę pełną tytułów Ojców Kościoła, uwielbiał bowiem teologiczne dyskursy i dociekania ścieżek którymi szły myśli Pana. Nie był błyskotliwym dowódcą ani utalentowanym retorem, jego zdolności organizacyjne też stały na zaledwie przyzwoitym poziomie... ale nie cechował się bynajmniej indolencją. Ostatecznie do roli władcy wdrażał się już od 25 lat, tyle czasu już bowiem minęło od momentu, gdy Ademar II powierzył mu polską koronę. Niewątpliwie wadą cesarza był brak rozumienia prawdziwych intencji otaczających go ludzi. Zbyt mało było w nim na to zgorzknienia i cynizmu. Nie dostrzegał więc najwyraźniej niebezpieczeństw, które czyhały na bezpieczeństwo jego imperium. Najważniejszym chyba był jego brat Feanor Gruby, dotąd nie uposażony w żaden tytuł ziemski. Litold nie dostrzegał trawiącej go ambicji i nienawiści do innych potomków Ademara Sprawiedliwego, nienawiści wywodzącej się z jego odsunięcia od dziedziczenia po wielkim ojcu. Nowy władca Lechii przy okazji reorganizacji państwa po objęciu cesarskiej władzy dał mu we władanie księstwo małopolskie. Szybko za to zapłaci. Świątobliwość Litolda sprawiła, że wywodząca się z Badenii Wulfwynn, jego urodziwa małżonka, dała mu jedynie dwójkę dzieci, dwóch synów: Rościsława i Andrzeja. Ten pierwszy doszedł już do wieku sprawnego i obdarowany został hojnie niemal od razu po ojcowskiej intronizacji: otrzymał od niego koronę Polski, Pomorza i Andaluzji i Bretonii. Ten potężny zespół domen miał zapewnić mu łatwe dziedziczenie w wypadku śmierci ojca. Andrzej, jego młodszy brat, miał wtedy zaledwie dwa lata i wychowywał się u boku ojca. Początek panowania nowego władcy był dla niego brutalnym otrzeźwieniem. Poza szybko zakończoną wojną z Francją (która stała się kolejną lenną koroną Wielkiej Lechii, pomimo dramatycznego oporu króla Alana Mądrego) cesarstwo odziedziczyło jeszcze nową wojnę z Brytanią, którą zaczął sam Litold jeszcze jako jedynie król Polski. Celem był Górny Śląsk, ostatnia prowincja brytyjska stanowiąca enklawę wewnątrz imperium Przemyślidów. Nowy władca Albionu, wywodzący się ze Szkocji Dawid, okazał się być twardym przeciwnikiem i dopiero masywna inwazja na Wyspy zaczęła kruszyć jego opór. Litold kontynuował wojnę nawet pomimo osobistego dramatu: zaledwie po pięciu miesiącach panowania, król Rościsław II został zamordowany w zamachu. Sprawców nie ujęto. Śmierć syna wprawiła cesarza w rozpacz, którą okiełznał surową pokutą. Nie wiedział, nawet nie starał się domyślać, kto stał za zamachem. Poszlaki wskazujące na jego grubego brata odrzucił jako niedorzeczne. Korony Rościsława II przekazane zostały teraz małoletniemu Andrzejowi. Nie na długo. Korzystając z tego, że Litolda zajęło odpieranie najazdu fanatyków religijnych z Litwy, Feanor Gruby uzurpował sobie tron Andaluzji i rozpoczął wojnę o pozostałe trony swego bratanka. Nie odważył się przy tym na otwartą rebelię wobec cesarza: oficjalnie nadal uważał się za jego lennika. Litold Święty bezczynnie więc obserwował wojnę pomiędzy Feanorem a baronami wiernymi Andrzejowi... wojnę, którą ostatecznie Feanor jednak przegrał. Andaluzja pozostała jednak w jego rękach. Gdy kilka lat później umarł na raka, cesarz osobiście uczestniczył w kilku mszach za jego duszę. Iberyjskie królestwo odziedziczyła córka Feanora Przybysława. Świat drżał przed Lechią. Europę oplotła sieć sojuszy obronnych przed jej ewentualną agresją. Litoldowi to chyba odpowiadało: nie miał umiłowania do wojennego rzemiosła, mógł więc zająć się fundowaniem kościołów i powstrzymywaniem państwa przed rozpadem. Cesarstwo i tak się rozrastało, dzięki agresywności jego feudałów: w ten sposób doszło na przykład do aneksji Gibraltaru. Korzystne dla Wielkiej Lechii zmiany zachodziły też na świecie. Bizantyjska potęga znowu się zdestabilizowała po tym, jak nowy bazileus Gabriel II na chwilę wrócił do prawosławia. Najważniejszym politycznym tąpnięciem była jednak katastrofa imperium Abbasydów, które podzieliło się na kilka zwalczających się sułtanatów. W 1128 roku postanowił wykorzystać to papież Leon VII, ogłaszając IV krucjatę. Tym razem jej celem był sułtanat Jamidów, który usadowił się w hiszpańskim Leonie. Gdy Litold zgłosił akcesję do wojny świętej, nie zgłosił się do niej już nikt inny. Litold wystarczył. W 1230 roku większość Leonu włączona została do Wielkiej Lechii. Przy okazji cesarz proklamował powstanie królestwa Nawarry, który to tytuł na razie zostawił dla siebie.
  3. Moda na sukces z rodem Burakodopulos

    Jak podskoczysz ponad 5 procent, to wyskoczy Ci powiadomienie z ciągle aktualizowaną liczbą.
  4. Moda na sukces z rodem Burakodopulos

    Krucjaty chyba w ogóle nie podnoszą threat... lub jedynie minimalnie wiem z doświadczenia to chyba dlatego, że nominalnym agresorem jest papież, a nie my.
  5. Moda na sukces z rodem Burakodopulos

    Narzekasz? Ja mam threat 58 procent staram się to przeczekać
  6. Gry historyczne ze stajni Paradoxu

    Nie zrozumiałem... planujesz zakończyć ten sejw przez Mongołów? Cold Ones to tacy sataniści niechrześcijańscy bodajże.
  7. Kącik absurdalny

    No to jedyne, co mnie jeszcze interesuje to to, czy uderzą od razu, czy za rok na przykład. Nie mówię o zaszczuciu, bo to zacznie się od razu (już się pewnie zaczęło).
  8. Kącik absurdalny

    Proponuję obserwować teraz karierę sędziego, który wydał ten wyrok. To może być najważniejsza konkluzja wynikająca z tej sprawy.
  9. Manchester United

    Messi czy Neymar może nie, ale nie oszukujmy się: jeden i drugi dostałby pół miliona+, więc wszystko jest na swoim miejscu a w Premier lepszych od Sancheza za wielu nie ma.
  10. Czeski film

    No powoli tak, tym bardziej, że zaczęli bawić się w politykę godnościową i sami zerwali sojusz. Ale na razie Litold musi zająć się rzeczami przyziemniejszymi, bo przejęcie władzy budzi nadzieje różnych hien.
  11. Czeski film

    Ademar II marzył o inwazji na wyspy brytyjskie. To marzenie okazało się być niespełnialne: pomimo heroicznych wysiłków, jego skrybom nie udało się stworzyć jakiegoś logicznego dokumentu uzasadniającego inkorporację Anglii czy innej Szkocji. Ostatecznie więc cesarz ograniczył się do małych wojen z Brytanią, w których wypchnięto synów Albionu z Ołomuńca i Opola. Po śmierci Bony II, Ademar wziął sobie drugą żonę. Tym razem jego wybranką była hrabianka Forez Aurengarde. Motywy imperatora były oczywiste: akwitańskie Forez graniczyło z lechickimi włościami w Andegawenii, więc małżeństwo to rokowało bezkrwawym nabytkiem terytorialnym. Poza tym, sędziwy już władca spłodził z nią kolejnego, piątego już syna (Ademara). Forez było teraz jedynym sojusznikiem Hradczan, gdyż Austrazja zdecydowała się zerwać wieloletni alians... W 1122 roku Ademar Sprawiedliwy ruszył na ostatnią już w swoim życiu wojnę. Ofiarą była tym razem Francja... a raczej pięcioprowincyjny kadłubek, który nosił tę nazwę. Na kilka dni przed końcem tej wojny najwybitniejszy Przemyślida w historii zmarł, zostawiając po sobie trzecie co do wielkości imperium na świecie. Pół wieku chwały. LITOLD ŚWIĘTY Cesarz Wielkiej Lechii 1123-1131 Król Andaluzji 1123 Król Polski 1098-1123 Król Pomorza 1123-1131 Król Portugalii 1123-1131 Król Bretonii 1101-1123 Król Czech 1123-1131 Król Wielkich Moraw 1123-1131 Król Nawarry 1127-1131 Król Leon 1130-1131 Książę Czech 1123-1131 Książę Austrii 1123-1131 Książę Małopolski 1101-1123 Książę Toledo 1123-1131 Książę Witebska 1123 Książę Pomeralii 1119-1127 Książę Andegawenii 1123 Książę Śląska 1123-1131
  12. Czeski film

    Po co komu HRE, jak ma Lechię? A poza tym, do HRE to mam jeszcze daleko.... Lekarzem rodowym jest jakiś ślepy lowborn
  13. Czeski film

    Włodzimierz Mądry już nie żyje. Po krótkim okresie opozycyjności wobec Drslawa, Włodzimierz został ostatecznie jego kanclerzem, otrzymał liczne nadania (księstwo Miśni, hrabstwa Łużyc i Rostoku... i zginął na misji dyplomatycznej. Po jego śmierci potężna domena księcia Miśni uległa podziałowi. Sam tytuł książęcy przypadł jego synowi Smilowi, wybitnemu wojownikowi, który zginął w służbie królewskiej już w 925 roku (zostawił po sobie trzech pozbawionych tytułów synów: Ctirada, Włodzimierza i Wańka). Po jego śmierci księstwo Miśni i hrabstwo Dolnej Bawarii trafiło się bratankowi Włodzimierza Mądrego Karolowi (jednego z głównych opozycjonistów w królestwie). Hrabstwo łużyckie otrzymał najmłodszy brat Włodzimierza Castolow Święty, najdziwaczniejsza chyba postać wśród aktualnych Przemyślidów. Castolow, potężnie zbudowany mężczyzna po bardzo wesołej młodości stał się... ascetą i teologiem. Co więcej, posunął się do tego, że podał w wątpliwość wiele aktualnych prawd wiary, wobec czego został ekskomunikowany i TRZYKROTNIE uwięziony za to przez Drslawa i Jana II. Trzykrotnie, bo dwukrotnie wypuszczano go (za sowity okup) po to tylko, by wrócił do swych heretyckich błędów... Z czasów, gdy interesowała go jeszcze prokreacja pochodzi trzech synów: Jarosław, Oldrzych i Milic. Włodzimierz Mądry miał jeszcze jednego brata, który zrobił najdziwniejszą karierę. Zdirad powszechnie uważany był za ograniczonego umysłowo, więc pomijano go przy podziałach rodzinnego dziedzictwa... aż w roku 955 nieoczekiwany ciąg wypadków wyniósł go wysoko i daleko. W tym roku zmarł hrabia Bolonii Ansfrid z omawianych wcześniej Feanorydów, a jego następcą stał się czeski Bolesław ze Strachwkasowiczów. Ledwo Bolesław tam pojechał, a już zakochał się w urokach Italii. Cztery miesiące później umarł na syfilis. Chaotyczne reguły gavelkindu sprawiły, że nowym bolońskim hrabią stał się Zdirad... Rządzi tam do dziś (pomimo 73 lat) i dochował się trzech synów (Bedrzycha, Zdirada i Wszebora). Co ciekawe, gavelkind sprawia, że jego aktualnym następcą tronu jest siedzący w lochu Castolow Święty... Ctirad Oczyszczający Płomień jest obecnie hrabią Lubusza i Cremony. Jest też kapłanem, co nie przeszkodziło mu spłodzić córki, która nie przeżyła Plagi. Jego młodsi bracia Włodzimierz i Waniek nadal są bezpotomni. Książę Karol Sprawiedliwy jest obok Heralta najpotężniejszym wasalem królestwa. Już nie jest opozycjonistą: Rościsław udobruchał go darami i rezygnacją z części hrabstw. Niestety, jego wpływy sprawiły, że elektorzy na niego właśnie wskazują jako na następnego króla Pomorza. Na szczęście ma już 55 lat, jest szansa, że Rościsław II go przeżyje... Karol ma jednego syna, Bedrzycha. Castolow Święty nie przeżył czwartego (!) uwięzienia po oskarżeniu go o herezję. Jego najstarszy syn Jarosław nie przeżył Plagi, zmarł w 977 roku. W ślad za nim poszli jego trzej synowie... Przeżył jedynie wnuk Świętopełk. Drugi syn Castolowa, Oldrzych, zmarł na samej końcówce Czarnej Śmierci, w 980 roku. Trzy lata wcześniej zmarł jego jedyny syn Smil. Trzeci syn wielkiego herezjarchy, Milic, również nie przeżył Wielkiej Plagi. Zmarł w 977 roku. Ciągle żyje jeden z jego synów, dziesięcioletni Milic. No i wreszcie Zdirad Boloński. Przed śmiercią zdążył odziedziczyć jeszcze Brandenburgię z mitrą książęcą. Odszedł z tego świata w 967 roku. Wszyscy jego synowie i wnukowie odeszli do Ojca w czasie Plagi... Ctirad Oczyszczający Płomień doczekał się w końcu syna... który szybko zmarł. Jego bracia również nie przedłużyli linii. Karol Sprawiedliwy umarł i jak wiemy Bedrzychowi udało się po śmierci ojca na krótko osiągnąć koronę Trzech Królestw, co do dziś jest największym sukcesem Krzesomysłowiców, do dziś wśród nich wspominanym. Ten triumf sprawił, że jego potomkowie uważają się już za osobną linię Przemyślidów, o której napiszę niżej. Król Bedrzych miał jeszcze młodszego brata, Rajmunda Uzurpatora. Jak już wielokrotnie pisałem, ten przebiegły książę Meklemburgii wielokrotnie już mieszał w polityce koronowanych Przemyślidów i to jego osobista zgoda doprowadziła do wprowadzenia primogenitury. Rajmund doskonale się ożenił, jego wybranką została księżna Liwonii Joanna, córka króla Rościsława II Myśliwego. Małżeństwo to przyniosło aż pięciu synów: Vilitoiva, Kiura, Ahtiego, Toeleida i Ihalemba (który dzięki małżeństwie z córką Ansfrida wszedł w posiadanie hrabstwa Treviso). Nad potomstwem Wielkiego Herezjarchy Ctirada Świętego ciążyła chyba jakaś klątwa, bo pomimo ilości, do lat czterdziestych XI wieku nie dożył żaden z nich. Rajmund Uzurpator zmarł w 1048 roku. Księstwo meklemburskie przeszło na jego pierworodnego, ale Vilitoiv zmarł już w 1067 roku nie doczekując się syna. Podobny los czekał dwóch najmłodszych synów: Toeleid dołączył do rebelii Doroty Grubej i zmarł w cesarskich lochach, a Ihalemb umarł szybko ze względu na chronicznie trapiące go choroby. Dwaj pozostali synowie Uzurpatora mieli więcej szczęścia. Kiur Niegotowy był w pewnym momencie jednym z najpotężniejszych feudałów Wielkiej Lechii. Miał w swoich rękach aż cztery księstwa: Meklemburgii, Liwonii, Estonii i Miśni. Antycesarska opozycja ciągle kusiła go przejściem na jej stronę, ale Kiur nie na darmo nosił swój przydomek. Ostatecznie zmarł na depresję w 1075 roku nie osiągając korony królewskiej, jaką wielu mu wróżyło. Jego jedyny syn Adelmio I raz poszedł krok dalej... i na kilka lat trafił do lochów Ademara II. Okrutnie okaleczony, aż do śmierci w 1087 roku gorliwie odtąd naśladował bierność ojca. Cztery Księstwa należą obecnie do jednego z jego synów, Adelmio II Tyrana, który niedostatki swych talentów stara się nadrobić brutalnością. Ostatni już syn Uzurpatora, Ahti, nie żyje. Żyje jego syn Ihar, kasztelan Bolesławia (i romuvańczyk, do czego zmusił go książę morawski...). Litold i Simonetto już nie żyją, z przyczyn naturalnych. Ciągu dalszego tu nie będzie. Bedrzych dwukrotnie próbował uzurpować sobie tron. Zmarł w 1053 roku. Królewska linia Rościsławowiców wygasła.
  14. Czeski film

    TULKAIONIDZI Płodność Wszebora sprawiła, że ta linia zdecydowanie już podzieliła się na mniejsze: * Drslawowicze, aktualna linia panująca. Składa się z czterech synów Drslawa Jednorękiego: Jana II Świętego, Castolowa, Rościsława i Wilhelma. Jak już wiemy, Jan na razie nie dochował się męskiego potomka i jego następcą jest Castolow (który własnego syna już ma: Sobiesława). Rościsław nie dostał od ojca żadnego tytułu, jest jednak mężem księżnej Bourbon Melisandry Mądrej. Wilhelma również nie ma już w kraju: pojechał aż na Chalkidykę, by poślubić tamtejszą hrabinę Antonię Sprawiedliwą Jan II zmarł na dworze brata w 970 roku, na syfilis. Typowa przypadłość u świętych celibatariuszy. Los Castolowa Rzeźnika znamy, żyje nadal jeden jego prawowity wnuk, dziesięcioletni Jarosław (i czterech bękartów Sobiesława). Król ma syna Wratysława (wychowywanego w Prowansji). Najmłodszy z synów Drslawa Wilhelm przeżył Plagę i dorobił się dwóch synów, Drslawa i Detricha. Jarosław przed śmiercią spłodził syna Wilhelma, który dzięki królewskim nadaniom jest dziś potężnym feudałem czeskim: ma w swoich rękach kasztelanie litomierzycką, pilzneńską i trenczyńską, jest też Regentem Cesarstwa. Ten cierpliwy, serdeczny mężczyzna jest dziś prawdziwą potęgą na Hradczanach, niezbyt życzliwą nowemu cesarzowi. Od jakiegoś czasu jest w depresji, być może wywołaną brakiem synów. Wratysław Uzurpator jak doskonale wiemy zdołał połączyć z Trzema Królestwami Akwitanię, która co prawda ostatecznie od Hradczan odpadła, ale zostały po niej bretońskie i iberyjskie pozostałości. Prócz cesarskiego Ademara Błogosławionego (który prócz licznych bękartów spłodził trzech prawowitych synów: Tulkaiona, Wratysława (który dzięki małżeństwu stał się wodzem Letgalii) i Adalberta (również poprzez małżeństwo wodza Inflant)) Wratysław miał jeszcze jednego legalnego syna: Maurycego Inkwizytora. Ten zmarł w 1029 roku osierocając Uca, kasztelana Meklemburgii. Uc już dochował się syna Andrzeja, któremu wywalczył kasztelanię lubuską. Linia najmłodszego syna Drslawa Wilhelma wymarła. Wilhelm syn Jarosława ostatecznie zmarł nie doczekując się synów. Tulkaion Okrutny doczekał się dwóch synów: Ademara II Sprawiedliwego i Bedrzycha. Bedrzych już nie żyje, zginął w 1088 roku w niewyjaśnionym wypadku. Był wtedy (po matce, niewiernej Benedetcie) strategiem temu Atlas Terski, odziedziczył go jego jedyny syn Tulkaion... który został stamtąd wyparty osiem lat później przez uzurpatora. Jego cesarski kuzyn zadbał jednak o niego i od 1098 roku Tulkaion jest księciem Beja w Andaluzji. Mimo wyraźnej ociężałości umysłowej, natura nie poskąpiła mu ambicji: marzy on o koronie andaluzyjskiej... Dorobił się na razie jednego syna, Bedrzycha. Ademar II jak wiemy jest cesarzem Wielkiej Lechii. Dwie małżonki obdarzyły go czterema synami: Litoldem, Feanorem, Tulkaionem i Michałem. Najstarszy z nich jest królem Polski i Bretonii i doczekał się już syna, Rościsława. Feanor również osiągnął już pełnoletniość i otrzymał od ojca księstwo Deheubarth. Dwaj pozostali Tulkaiona Okrutnego, Wratysław i Adalbert, już nie żyją. Pierwszy z nich zostawił po sobie jedynie córkę, ale Adalbert przedłużył linię o dwóch synów, Piotra (lubiącego podpisywać się Pierre) i Adalberta Młodszego. Piotr odrzucił chrześcijaństwo. Wychowując się w odległych Inflantach (jego ojciec wyszedł za tamtejszą księżniczkę) pokochał pierwotną wiarę romuvańską. Pozostał jej wierny nawet wtedy, gdy wrócił na południe zostając księciem morawskim, i to pomimo wielokrotnych nacisków z Pragi. Zmarł w 1099 roku, ale jego jedyny syn Lible Myśliwy kontynuuje przekonania religijne ojca. Lible doczekał się aż pięciu (!) synów, Matsa, Ihameela, Kaido, Kirupelga i Ahtiego. Najstarszy ochrzcił się w zamian za księstwo Badajoz w Andaluzji... Adalbert Młodszy żyje jeszcze i jest kasztelanem Galindii. Ma trzech synów: Adalberta, Huvameela i Otta. Potomkowie Maurycego Inkwizytora tworzą już odrębną linię meklemburską. Uc zmarł w 1068 roku, osieracając dwóch synów, Andrzeja i Rajmunda. Ten drugi jeszcze żyje, ale raczej nie zostawi po sobie dzieci, jest biskupem Kordoby i kanclerzem cesarstwa. Andrzej zmarł w 1081 roku, do Meklemburgii dodając jeszcze Dyfed, Lubusz, Cieszyn i Gwent. Wszystko dziedziczeniem, gdyż zdolności ten Drslawowic nie miał niemal wcale. Miał za to szczęście do potomków, którzy rozrodzili się bardzo obficie. Andrzej miał czterech synów: Wilhelma, Sezimę, Uca i Wiktoryna. Najstarszy, ponury, oczytany pijak jest kasztelanem ziemi lubuskiej, Litomierzyc i Pilzna. Ma syna Konrada i wnuka Milica. Sezima dostał po ojcu hrabstwa walijskie, gdzie znany jest z ekscesów seksualnych i podejrzeń o opętanie. Sezima ma dwóch synów, Otę i Zbynka (ten drugi ma również syna, Sezimę). Uc, trzeci syn Andrzeja już nie żyje. Przed śmiercią został dzięki cesarskiej łasce księciem Murcji, tytuł odziedziczony następnie przez starszego z jego synów, Andrzeja. Młodszy Zdirad jest hrabią Almansy. I wreszcie najmłodszy syn Andrzeja, Wiktoryn. Ten dzierży rodową Meklemburgię, dręczony napadami szału i bólem wywołanym nowotworem. Całą miłość przelał na jedynego syna, Hanusa (w przeciwieństwie do ojca to okaz zdrowia). KRZESOMYSŁOWICE za chwilę
  15. Piłkarski livescore zimowy

    Dobra, nie mogłem się powstrzymać:
×