Skocz do zawartości
Zapraszamy do udziału w tradycyjnym plebiscycie CMF Awards, edycji 2017! Swój głos można oddać w poniższym dziale do 25.01 do godziny 23:59.
CMF Awards 2017

bodiczek

Użytkownik
  • Zawartość

    78
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

Zawartość dodana przez bodiczek

  1. Fristajlowy kącik dyskusyjny

    Dwie sprawy które pomogę w pojawianiu się wychowanków w klubie, to: - baza treningowa na jak najwyższym poziomie - wolne miejsce, z reguły sprzyja temu kadra licząca mniej niż 40 piłkarzy. Nie zmienia to faktu, że mimo pilnowania powyższego, kreowanie wychowanków to kwestia czysto losowa, zarówno co do ich jakości i liczby. A w ogóle to zajrzyj na champman0102.co.uk tam ludzie wciąż ulepszają tę grę.
  2. Problem z graczami z UE

    przed updatem zastosuj któryś z patchów ze strony champmana, polecam 2.21
  3. Fristajlowy kącik dyskusyjny

    Ludziska zajrzyjcie na champmana, tapani patch 2.21 to jest kawal dobrej roboty, wiele bledow poprawionych, stabilny, a jutro wychodzi najnowszy update October 2016, duzo wieksza przyjemnosc z grania.
  4. 10 950 dni na i pod ławką trenerską część II

    Nie ładnie tak dyskryminować ze względu na wiek. 32-letni drugi strzelec tak sobie spokojnie bez kontraktu po klubowym terenie chodzi? Ale w sumie masz racje, za chwile atsy zaczną mu leciec na łeb. Wykop starucha. A co na rundę wiosenną mówi zarząd?
  5. [CM 01-02] Nasze Boje

    Nie na wszystko ma się wypływ, ale może to i dobrze. Takie życie. Piąty sezon w Puszczy nie nastąpił. Zgodnie z moimi przewidywaniami, zarząd okazał się perfekcyjnie betonowy i ani myślał zainwestować złamanego grosza w infrastrukturę. W tej sytuacji, by nie robić z gęby cholewy, wraz z przekręceniem się sezonów zaaplikowałem na wszystkie możliwe wolne posady na zachodzie. Odmówiono mi we Francji, Germanii i Włoszech, przygarnął mnie dopiero beniaminek 2 ligi portugalskiej z wyglądającym na pierwszy rzut oka na zdecydowanie rozsądniejszego od Pana Pieprzycy prezesem na czele. Miejsce idealnie na nowy początek. Pustki w sztabie, w kadrze i w kasie klubowej. W szatni niedawno zgasił światło odchodzący na emeryturę ostatni czynny piłkarz. Jedynym minusem były pieruńsko dające po oczach barwy klubowe. W tej sytuacji jedynym sposobem na zakontraktowanie jakichkolwiek piłkarzy były wypożyczenia i zdolna młodzież z youth search. I ta właśnie mieszanka okazała się na koniec sezonu wypuchową, tzn. do wybuchu zabrakła naprawdę niewiele. W pucharze krajowym potknęliśmy się już na pierwszym stopniu, nie mogąc zwalić winy na przeładowany kalendarz. Pod tym względem w porównaniu z Polską zaszła zmiana na lepsze. Sezon długi, bez przerwy zimowej, mecze ligowe raz w tygodniu i nawet pierwsze pucharowe rundy wpasowane w wolne weekendy. W całym sezonie barwy Mafry reprezentowało 21 zakontraktowanych piłkarzy z czego 19 nastolatków (wyróżniający się: Valero, Giovannini) wzmocnionych 19 piłkarzami wypożyczonymi (m.in. piłkarz sezonu). Tania kadra, zaskakująca nagroda z czwarte miejsce w lidze (750 000 Ł) wraz z nieprzeciętną smykałką do interesów prezesa Ze Castro pozwoliła w ciągu niespełna roku uzbierać pokaźną sumkę na klubowym koncie. Mimo dobrego wyniku moja reputacja wyraźnie ucierpiała na tych przenosinach. Irlandia Eliminacje do Mudialu w Niemczech przebiegły bardzo podobnie do poprzednich. Tak skutecznie zbieraliśmy punkty (głównie za sprawą tego pana), że w ostatnim meczu na Stade de France wystarczał nam remis do zwycięstwa w grupie. Skończyło się na drugim miejscu i barażach z ekipą z azjatyckiej strefy, po których rozlosowano grupy turnieju finałowego.
  6. Bonne réaction

    Jesteś po imieniu ze swoim asystentem?
  7. [CM 01-02] Nasze Boje

    Sam produkuje Czwarty sezon w Puszczy zapowiadał się na wyjątkowo wymagający, bo niespodziewanie otworzyliśmy czwarty front, ten europejski. W tej sytuacji ruch transferowy musiał być duży, i to w obie strony. W kwalifikacjach do LM przebyliśmy emocjonalny rollercoster. Najpierw po mękach i szczęśliwie przebręliśmy drugą rundę, a z kolei w trzeciej z góry na przegranej pozycji, zadziwiliśmy Europę. Utrzymywaliśmy ją w tym stanie przez całą jesień i gdyby nie ten pechowy remis w ostatnim meczu... Zrozumiałe, że Puchar Ligi był okazją do pokazania się rezerwistom, dla których w trzeciej rundzie zbyt silny okazał się mistrz krajowy. Jak na mój gust, rozgrywki ligowe z europejskimi godziliśmy całkiem przyzwoicie. Niestety, chyba nikt w klubie nie podzielał tej oceny. Większość składu była rozczarowana pozycją w ligowej tabeli, co bardzo odbiło się na stabilności formy i atmosferze w zespole. Ku mojemu największemu zawodowi, wśród największych wichrzycieli prym wiódł bohater poprzedniego sezonu, bramkarz Sobieszczyk. Moje stosunki z zarządem popsuły się już na koniec poprzedniego sezonu, kiedy nieopatrznie aplikowałem kilka razy do zachodnich klubów (2 razy druga liga holenderska, i raz 3 liga francuska). Za każdym razem byłem odrzucany, ale smród pozostał. Teraz zarząd z tym większą łatwością podchwycił nastrój w zespole. W pewnym momencie bukmacherzy stawiali mnie jako faworyta do zwolnienia. Na moje szczęście odkryłem świetne lekarstwo w takich sytuacjach. Za każdym razem, gdy przez media przelewała się fala krytyki moich podopiecznych, ja dokładałem im drugie tyle, co zaskakująco wprawiało w zachwyt cały zarząd. To, razem z szybkimi i chirurgicznymi cięciami transferowymi w zimowym okienku (wtedy odszedł nieodżałowany Sobieszczyk) dało znakomity efekt. Co prawda na wiosnę z Pucharu UEFA odpadliśmy bezapelacyjnie z rąk... PSG, ale potem było już tylko lepiej, a deser zaserwowałem wszystkim malkontentom w szacownym naczyniu. Sezon skończył się pełnym sukcesem, zarówno sportowym jak i finansowym, jednak raz nadwyrężone z obu stron zaufanie trudno odbudować. Już pierwszego dnia wakacji wdałem się w pyskówkę z zarządem. Widoki na przyszłość są nieciekawe, chociaż kibice są po mojej stronie. Jeśli moje żądanie rozbudowy bazy treningowej przy tak znakomitym stanie kasy klubowej naprawdę zostanie zignorowane, uznam to za osobisty policzek i odejdę wraz z przekręceniem sezonu. Oby tylko gdzieś mnie chcieli. Dodatek: Irlandia Moja pierwsza finałowa impreza w roli selekcjonera przebiegła umiarkowanie udanie.Zadanie awansu do drugiej rundy ME wykonałem. Z grupy wyszliśmy z drugiego miejsca po (1:0 z Rosja i Szwajcarią i 1:1 z Holandią). Tam niestety, znów na drodze stanęła ekipa Italii, strzelając zwycięską bramkę w ostatniej akcji regulaminowego czasu gry. Nosiłem się z zamiarem zmiany pracodawcy, ale kilka uznanych firm, mających za sobą nieudany występ na turnieju nawet nie spojrzała w moją stronę. W tej sytuacji irlandzki stołek znów zyskał na atrakcyjności i w kolejnych eliminacjach znów radzimy sobie przyzwoicie.
  8. [CM 01-02] Nasze Boje

    Czasem lepiej pokiblować dwa sezony w drugiej lidze, żeby potem móc z większą mocą powalczyć w tej wyższej klasie, ale taki wynik trudno było planować. O tyle łatwiejszym okazało się to zadaniem, bo już przy pierwszej okazji pożegnaliśmy się z Pucharem Ligi. Porażka w Pucharze Polski z drugoligowym beniaminkiem z Radzionkowa była już konkretnym niewypałem. Pozwoliło to nam przy dość wąskiej kadrze rywalizować jak równy z równym w drugiej części sezonu z rodzimymi potentatami, którzy w większości bardzo długo dzielili uwagę między krajowe, a nawet europejskie puchary, a o tym, jak trudne jest to zadanie, najlepiej przekonała się w tym sezonie Legia Warszawa. Zajęcie drugiego miejsca, a właściwie pierwszego spośród reszty zdominowanej przez Lecha, okazało się po przekręceniu sezonów bardzo cenne. Zbiegło się z awansem polskie federacji na trzynaste miejsce w rankingu UEFA, co dało nam prawo do startu w drugiej rundzie kwalifikacyjnej Ligi Mistrzów! Moja aktywność transferowa w tym sezonie wyraźnie spadła, gdyż liczyłem na znalezienie jakichś lepszych kąsków wśród pierwszoligowych konkurentów. Pomogło to w zebraniu konkretnej sumki z myślą o remoncie już zupełnie nienadającej się do użytku bazy treningowej. Piłkarzem sezonu został bezapelacyjnie ten jegomość. Irlandia ostatecznie mimo że z drugiego miejsca w grupie, awansowała do Euro w Portugalii z pominięciem playoffów głównie dzięki ciułaniu punktów w meczach ze słabszymi rywalami. Robiliśmy to tak skutecznie, że przed ostatnim meczem mieliśmy teoretyczne szanse na pierwsze miejsce. „Wystarczyło” wygrać u siebie z Italią 4:0. W wyniku losowania turnieju finałowego raczej nie trafiliśmy do grupy śmierci.
  9. Fristajlowy kącik dyskusyjny

    Queens Park to dobra opcja. Oni grają na stadionie narodowym, który jest dla nich, jak finansowy kamień u szyji. Generuje to to, kilkaset tysięcy funtów długu rocznie i nawet potem w Lidze Mistrzów zapełnia się tylko w niewielkim procencie.
  10. Fristajlowy kącik dyskusyjny

    Rozumiem, że chodzi o podjęcie się możliwe maksymalnego wyzwania? Trudno porównywać, słabeusz w lidze angielskiej, będzie miał i tak łatwiejszy start niż powiedzmy, odpowiednio taki sam słabeusz w lidze walijskiej. Chyba nie da się tak wskazać. Warto wziąć pod uwagę szczebel rozgrywkowy, w Anglii zaczynasz możliwie najniżej bo w Conference (level 5), ale z pieniędzmi jest dość łatwo. Status półamatorski utrudnia sprawę na starcie. Atak na ligę mistrzów z czwartego miejsca w Anglii będzie dużo łatwiejszy, niż np jako mistrz Chorwacji. Do tego jeszcze wielkość stadionu, maksymalna widownia, poziom bazy treningowej (od 1 do 20), aktrakcyjność miasta (bądź wsi ;)) też wartość od 1-20). Te dwie ostatnie cechy są do podejrzenia np. w GK savegame editor. Jeśli przekręcisz na starcie jeden sezon na holidayu, to możesz trafić na interesujących beniaminków z zupełnie pustą kadrą i tak samo 'licznym' sztabem szkoleniowym. Warto też, dla utrudnienia sobie sprawy grać na bazie normalnej, a nie na maksymalnej.
  11. [CM 01-02] Nasze Boje

    Drugi sezon w Puszczy to już całkiem inna para kaloszy. Notatniki i telefony naszych skautów poszły w ruch, drzwi klubowe nie zamykały się praktycznie na jedną chwilę. W wakacje i później w trakcie sezonu doszło zawrotna liczba osiemnastu nowych piłkarzy plus jeszcze sześciu młodych z youthsearchu (najlepszy z nich), a odeszło też nie mała liczba, bo dwunastu. Bilans finansowy tej operacji +250 000 Ł. Aktywność na rynku innych klubów zaskoczyła mnie mocno na plus i ułatwiła porządki kadrowe. Przystąpiłem do rozgrywek w komfortowej sytuacji, mając po co najmniej dwóch konkurentów na każdą pozycję. W pucharach krajowych znów nie dotrwaliśmy do wiosny, odpadając ze słabymi pierwszoligowcami. Za to liga wyszła nam śpiewająco. W pierwszej jedenastce sezonu uchowało się dwóch z zeszłorocznego zespołu, solidny lewy obrońca Mikołajczyk i dokonujący cudów w bramce Sobieszczyk. MVP sezonu został jedyny reprezentant w kadrze. Jako rewelacja rozgrywek zwróciliśmy uwagę całej piłkarskiej polski. Dopiero co skończył się sezon, a już paru naszych znalazło nowego pracodawcę. Zwłaszcza świeżo upieczony wicemistrz Polski nie szczędził grosza. Ja sam nie sprzeciwiałem się temu specjalnie, wiedząc, że nie ma ludzi nie zastąpionych. Status pierwszoligowca połączony z pełną kasę, pozwoli mi mam nadzieję w wakacje oferować coś więcej niż maksymalne 200Ł tygodniówki. I jeszcze wspomniana w poprzednim meldunku chałtura na Zielonej Wyspie. Jak do tej pory kolekcjonujemy punkty skutecznie. Jedyna porażka to ta planowana na Stadio Olimpico. Wygląda na to, że drugie miejsce mamy w kieszeni patrząc na niestabilną formę Norwegów. Liczba pucharowych meczów powala i to wszystko ściśnięte w dwóch rundach trwających niewiele więcej niż trzy miesiące.
  12. [CM 01-02] Nasze Boje

    Gdy tworzymy nową grę, naszemu profilowi menadżerskiemu jest przypisywana CA/PA podobna jak u piłkarzy. Tyle że w naszym przypadku te wartości są zupełnie losowe i nie zmieniają się w trakcie gry. One mają jakieś znaczenie przy aplikowaniu, chociaż narodowość ma chyba jednak zasadnicze. Stąd mogą wynikać sprzeczne odczucia na ten temat. CA i PA są oczywiście do podejrzenia z pomoca pewnych programów. I nie pociągajcie tutaj Panowie nosem z nostalgią, tylko zabierajcie się za grę.
  13. [CM 01-02] Nasze Boje

    Moje najnowsze dzieło. Nasz jedyny scout nie wiedział gdzie wsadzić ręce przez cały sezon, co w połączeniu z pustą kasą dało niemal zupełną wstrzemięźliwość na rynku transferowym. Bez transferów (jeden wypożyczony skrzydłowy i nastolatek przebywający na testach przez parę tygodni) udało mi się rzutem na taśmę dociągnąć do playoffów zespół, którego de facto w 1 lidze aktualnie nie ma, chociaż gram na październikowym updajcie. Takie cuda tylko w cmie. W samych playoffach nie daliśmy rady wypoczętym pierwszoligowcom. Taktyka bez szaleństw, żeby nie wzbudzać podejrzeń w cmowej rzeczywistości. Miło zaskoczyła mnie kasa za czwarte miejsce. 340 000 funtów robi wrażenie. W połączeniu z 300 000 tysiącami od zarządu pozwoliło złapać oddech na koniec sezonu. Jako, że jestem świeżo po lekturze „Moneyball”, zamierzam więcej uwagi przywiązywać do finansowej strony gry. Kilku kopaczy ze słabym stosunkiem średnia do tygodniówki już jest na wylocie. Zapowiada się duże wietrzenie w lato... Zapomniałbym o najważniejszym. Moje wyczyny w drugiej lidze zrobiły wielkie wrażenie na Zielonej Wyspie. Po nieudanym Mudialu Irlandia pożegnała Martina O'Neilla, a powitała mnie!
  14. [CM 01-02] Nasze Boje

    Ograniczenie do 5 transferow na rok jest bardzo dobre. Zwróć uwagę, że inne kluby rzadko kiedy robią więcej , naogół jest to dwa lub trzy, w ekstremalnych przypadkach pięć. Ale na te Twoje rozterki jest inny łatwy sposób zacznij korzystać ze scoutów. Ty jesteś menadżerem, a nie scoutem. Wysyłasz scoutów w teren i ewentualnie decyzje o transferach ograniczasz do materiału, który oni podrzucą. Jeśli to za mało, możesz zrobić kolejne ograniczenie, biorąc pod uwagę tylko tych, którzy pojawiają się w oknie wiadomości, czyli w praktyce pięcio- i czterogwiazdkowych. Ściąganie ciągle tych samych piłkarzy, których pamiętasz z innych gier, albo ewentualnie z reala dla mnie jest dużym przegięciem, pomijając to, że zabija przyjemność z gry, bo sam się jakby pozbawiasz szansy, zaryzykowania i ewentualnie odkrycia jakiegos własnego talentu. Takim samym nadużyciem jest przeglądanie kadr w poszukiwaniu tych nieszczęśliwych. W tych chwytach kryje się właśnie przewaga nad innymi komputerowymi menadżerami. Każdy transfer musi być albo pewnym sukcesem sportowym, alby przynajmniej okazją biznesową. Nie dajesz sobie szansy na ryzyko, sukcesu lub pomyłki.
  15. [CM 01-02] Nasze Boje

    Spisz się dobrze. AV to mój ulubiony klub na wyspach. Widzę, że cały sezon praktycznie jedną jedenastką. To tak jak ja poniżej. A dlaczego śmietanka zespołu taka nieszczęśliwa? Ja wraz z powrotem do oryginału zmieniłem też klimat. Pierwszy raz zawitałem do trzeciej ligi belgijskiej. Wybór padł na mały półprofesjonalny klub FC Nieuwkerken. Zaraz na powitanie w Pucharze Belgii najadłem się trochę wstydu za sprawą ambitnych amatorów z Ath, ale to przykre zdarzenie z biegiem sezonu było odsuwane w niepamięć. Zadanie uchronienia klub przed spadkiem wykonałem należycie przy pomocy dość mało wyrafinowanej taktyki. Nie będę opisywał skomplikowanego systemu playoff, który musiały przejść drużyny kończące rozgrywki na trzech miejscach tuż za pozostającym poza zasięgiem konkurencji liderem. Nam się ta sztuka nieudała, bo jak dzieci daliśmy się wypunktować potencjalnemu spadkowiczowi z drugiej ligi i wysiłek całego sezonu poszedł na marne. Kadra stosunkowo liczna i dość przeciętna skrywała jednak kilka diamentów, które rozbłysły w trakcie sezonu. Generalnie nie trudno rozbłysnąć na tle takie przeciętnej masy. Bardzo przyjemnie się też gra, gdy mecze są wyznaczane w co najmniej tygodniowych odstępach. Nawet spotkania pucharowe, których zaliczyliśmy słownie jedno, wpisują się w tą zasadę. Stąd np. w czteroosobowej linii obrony wystąpiło tylko pięciu piłkarzy. Wzmocnień wielkich nie zdołałem poczynić, bo jedyny scout zamiast szukać np. zdolnej młodzieży był zajęty odrzucaniem nowego kontraktu i oglądaniem się za profesjonalnym pracodawcą. W ogóle status półprofesjonalny jest wielką kulą u nogi w kwestii sztabu szkoleniowego. W tej sytuacji najlepszym nabytkiem okazał się grający trener z wschodu. W przyszłym sezonie przyjdzie mi przeżyć powtórkę z rozrywki, a żeby podkręcić doznania, zrobię to z wyraźnie podupadającą kasą klubową. No chyba, że zdecyduję się spieniężyć kilka diamentów.
  16. [CM 01-02] Nasze Boje

    Graeme Kelly Save Game editor daje możliwość m.in. podejrzenia takich rzeczy.
  17. 10 950 dni na i pod ławką trenerską część II

    Miałeś okazję na schedę po Engelu? Trzeba było brać. Mam wrażenie, że przy dobrym układzie selekcjonerka podnosi reputacje, chyba że masz za sobą kilku lat sukcesów w uznanej zachodniej firmie i nagle nachodzi Cię ochota na objęcie np. polskiej. Wtedy reputacja spada, ale to nie Twój przypadek w tej chwili. O ile sobie dobrze przypominam, to z Polski na zachód raz dużo szybciej mi się przeszło przez reprezentację Austrii. Masz 2012 rok, więc po Euro na pewno jakiś wakat się trafi. Tylko że u finalistów turnieju o angaż będzie trudno. Większa szansa po przegranych eliminacjach. Co do trenerów, to wystarczy jeden sukces i sytuacja się odwróci, tym bardziej gdy grasz na dużej bazie.
  18. 10 950 dni na i pod ławką trenerską część II

    Gratulacje, niemal się otarłeś o mistrzostwo, w końcu tylko pięć punktów. Beniaminek Conference, czy jego odpowiednik z Hiszpanii lub Niemiec może się skusić na kogoś z mundialem w CV. Tylko, że dla menadżera tak uznanej firmy, byłaby to degradacja. Powiem więcej. Nie wolno Ci odejść z Lecha niżej niż któraś z zachodnich pierwszych lig. Po prostu nie wypada.
  19. [CM 01-02] Nasze Boje

    Coś jest na rzeczy. Ja ze swoim QPR poddałem się po piątym sezonie. W czwartym wicemistrzostwo o włos za Chelsea, a za rok już czempionat razem z półfinałem CL. Wygląda na to, że w 2.19.1 przedobrzony jest trening piłkarzy w klubach kontrolowanych przez komputer. W ciągu pięciu lat widać średnio spadek po jednym punkcie na każdym atrybucie. Niby niewiele, ale jednak długoterminowo daje znać o sobie. Podobno wersja 2.19.2 jest poprawiona pod tym względem, ale ja na jakiś czas wyleczyłem się z patchów. Wracam do oryginalnego 3.9.68. Na koniec przygody z QPR sprawdziłem czyich regenów przez te pięć lat dostałem. Bramkarz z drugiego sezony to jest David James, a defensywny pomocnik rok później to... Steven Gerrard. Reszta to średni kopacze z poziomu Championship. Po tych pięciu sezonach mogę powiedzieć, że problemem nie jest poziom regenów, ale ich ilość. W ciągu 4 lat mając akademię, dostałem ich kolejno 5, 1, 0, 1. To trochę mało, żeby zachować głębię składu. Mogło być fajnie, szkoda.
  20. [CM 01-02] Nasze Boje

    Z Baskami jest jeszcze ten problem, że nie wszyscy się regenerują i z biegiem czasu jest ich coraz mniej. QPR sezon 2016/17 Wynikowo tym razem niemal dokładnie skopiowaliśmy wyczyn z poprzedniego roku. Zaznaczyć trzeba, że odbyło się to w połączeniu z absorbującą przecież mocno Ligą Mistrzów, do której awansowaliśmy eliminując PSV. W samej LM zaliczyliśmy 12 meczów, konając ostatecznie w grupie śmierci, gdzie znaleźliśmy się przez moje niezbyt mądre kunktatorstwo. W tej sytuacji krajowe puchary zeszły jakby na dalszy plan, co w połączeniu z pechowym losowaniem szybko załatwiło sprawę. Zarząd wyznaczył zadanie awansu do europejskich pucharów, więc najmniej loteryjną drogą i słusznie okazała się liga. Tyle pozytywów. Jeden negatyw jest związany z tegorocznymi promocjami z akademii. Jedna sztuka, choćby nawet nie wiem jak utalentowana, to zdecydowanie za mało. Jakby nie liczyć, przy odchodzących trzech emerytach, kadra stopniała o dwie osoby i miała liczyć tylko 35 piłkarzy. Zadumania i refleksje na temat składu Bramkarze: W odstawkę poszli wiekowi Green i Murphy, a na pierwszego zmiennika McCarthy'ego wyrósł naturalnie Lennox. Młody Griffiths w rezerwach robi stałe postępy. Obrona: Tutaj również doszło do odmłodzenia. Hill i Dunne zostali przesunięci do rezerw. Yoon i Robinson biegali jak dotychczas po lewej stronie. Do Caulkera i Sendles-White'a na środek przesunąłem Diakite i Onuohe, a na prawą stronę weszli z rezerw młodzi Donaldson i Harriman. Pomoc: Tu bez zmian, choć z powodu kontuzji Sandro więcej okazji do występów dostał Henry. Pozostała szóstka dzieliła się występami mniej więcej po równo, niestety bez znaczącego wsparcia ze strony rezerw. Atak: Żelazna dwójka nadal obowiązywała, ale Zamora wyraźnie obniżył loty. W tym momencie odczułem pierwsze pozytywne efekty pracy szkoleniowej. Młodzi Cartwright i Fisher wspólnymi siłami wypełnili powstałą lukę zaliczając nawet kilka występów w U21. Wiele obiecuję sobie szczególnie po tym drugim, rozwijającym się na rasowego target strikera.
  21. [CM 01-02] Nasze Boje

    Stempel od sztabu w postaci "good prospect" w momencie pojawienia się w składzie otrzymali: Griffiths, Fisher i Black. Działa to zapewne podobnie jak w przypadku raportów scoutów i znaczy: ten koleś ma PA wyższe od średniej w zespole. Jedno muszę zaznaczyć. Gram na 2.19 Tapani patch, który jakby urealnia rozwój regenów. Startują z niższego poziomu CA i trzeba nad nimi popracować ze dwa lata, żeby przynajmniej wyglądali jak ludzie. Nie ma czegoś takiego jak na oryginalnym patchu, że dobry regen był praktycznie od razu gotowy do gru na poziomie Championship.
  22. 10 950 dni na i pod ławką trenerską część II

    Kryger wygląda nieźle, ale też jest deko starszy. Ale ogólnie niezła banda wychowanków.
  23. 10 950 dni na i pod ławką trenerską część II

    Wszystko pięknie, tylko dlaczego ani słowa o siedemnastolatku z jedenastoma występami w wyjściowej jedenastce i wycenionym na okrągły milion? To jest wychowanek czy wzięty z ulicy?
  24. [CM 01-02] Nasze Boje

    QPR sezon 2015/16 Drugi sezon przyniósł duże zaskoczenie. Można powiedzieć, że cel zarządu w postaci trzymania się z dala od strefy spadkowej wykonaliśmy śpiewająco. Szczerze mówiąc, nie wiem, z czego wzięła się tak duża poprawa w porównaniu z poprzednim sezonem. Dzięki zgłoszeniu do Pucharu Intertoto udanie zadebiutowaliśmy też na europojskiej arenie. Najbardziej cieszy mnie jednak rozpoczęcie działalności akademii piłkarskiej na najwyższym poziomie wybudowanej za ciężkie miliony przez zarząd. Życzyłbym sobie co roku pięciu absolwentów, z czego trzech z pozytywną opiniu od sztabu szkoleniowego. Niestety, już po roku dwaj z tych najbardziej utalentowanych przyspożyło wielu kłopotów z dyscypliną. Świeża krew jest jednak potrzebna, bo czas pożegnań właśnie się zaczął. Na początek piłkarskie buty na kołku powiesili Rio Ferdinand i Shaun Wright-Phillips. Premiership League Cup FA Cup UEFA Cup Przybyli: Danny Black produkt academii Andrew Cartwright produkt academii Eric Fisher produkt academii, do świata footballu trafił z lekkiej atletyki Matthew Fry produkt academii Aaron Griffiths produkt academii Romeo Zondervan (scout) za 650K z Ipswich Town Peter Trevivian (coach) za 575K z Watford Guy Proctor (coach) za 250K z Rochdale John Fraser (physio) za 600K z Charlton Luke Nugent (scout) za 10K z Bournemouth Craig Mawson (coach) za 800K z Burnley Odeszli: Coll Donaldson (D/DM RC) wypożyczenie do Wycombe [10-0-0] Rio Ferdinand (D C) emerytura [94-6-5] Shaun Wright-Phillips (AM RL) emerytura [40-1-2] Steve Gallen (scout) koniec kontraktu Wally Downes (coach) koniec kontraktu Kevin Hitchcock (coach) zwolniony
  25. [CM 01-02] Nasze Boje

    W wolnym tłumaczeniu "respectable league position"? Stary obrońca nie jest zły, nadrabia braki szybkościowe doświadczeniem. Właśnie to ćwiczę u siebie. Trzeba się liczyć tylko z tym, że nie rozegra całych 90 minut. Dwa mecze w tygodniu też nie wchodzą w grę.
×